Listahátíð fatlaðra 12. mars árið 2000

Góðir hátíðargestir

Sjálfsagt höfum við öll einhvernn tíman velt fyrir okkur hvernig megi skilgreina hamingjuna. Ein skilgreiningin getur verið að hafa hæfileika til að skapa eitthvað, búa eitthvað til og gefa eitthvað af sér.

Við erum hér í dag vitni að sköpun, við sjáum fólk sem gefur eitthvað af sér, hefur þrátt fyrir fötlun og margvíslegt andstreymi listræna hæfileika, hagleik og hugkvæmni til að gefa hvort öðru og okkur öllum. Þess vegna er þetta gleðistund, sannkölluð hátíð.

Það fer vel á því að þessi atburður sé liður í Menningarborgarhátíðahöldum Reykjavíkur árið 2000. Menningin er ekki borin uppi af fáum útvöldum, hún verður að vera almenningseign, orðin þáttur í daglegu lífi okkar og orðin til með þátttöku hinna mörgu.

Á morgun mun ég á Alþingi mæla fyrir nýju frumvarpi til laga um félagsþjónustu sveitarfélaga þar sem málefni fatlaðra eru fléttuð inn í aðra félagsþjónustu sveitarfélaganna. Það er úrelt sjónarmið að flokka fatlaða sem aðskilinn hóp, þeir eiga að hafa sama rétt og aðrir og sömu möguleika eftir því sem unnt er.

Einnig mun ég mæla fyrir frumvarpi um réttindagæslu fatlaðra en þar er markmiðið að fatlaðir verði hvergi settir hjá í þjóðfélaginu og réttur þeirra tryggður svo sem frekast er unnt.

Við eigum ýmislegt ógert í málefnum fatlaðra en framþróunin er ör. Það er fullur vilji hjá stjórnvöldum að bæta kjör fatlaðra, það er full samstaða um að skapa á næstu fimm árum bestu úrræði sem óskir fatlaðra og aðstandenda þeirra standa til. Við erum að stytta biðlistana óðfluga og í fyrra og í ár verða t.d. tekin í notkun 13 sambýli.
Þann tíma sem ég hef farið með málefni fatlaðra sem félagsmálaráðherra hafa fjárveitingar ríkisins til málefna fatlaðra hækkað um 83%.

Í yfirlýsingu ríkisstjórnarinnar í sambandi við kjarasamninga í síðustu viku er kveðið á um að bætur almannatrygginga og atvinnuleysisbætur skuli hækka ríflega til samræmis við launaþróun og einnig hækkar persónuafsláttur verulega og þar með ráðstöfunartekjur.

Við höfum einnig ákveðið að hækka húsaleigubætur verulega og það kemur ýmsum fötluðum til góða.
Ég lýsi aðdáun minni á listrænu framlagi fatlaðra til menningarlífs íslensku þjóðarinnar.