Ávarp félagsmálaráðherra á haustfundi svæðisskrifstofa málefna fatlaðra á Selfossi

Ágætu ráðstefnugestir,

Það er mér sönn ánægja að vera með ykkur hér á Selfossi í dag. Yfirskrift þessa haustfundar er ný hugsun - ný nálgun í þjónustu við fólk með fötlun. Yfirskriftin er áhugaverð og vekur upp vonir um að á þessum fundi komi til umfjöllunar ýmiss atriði sem nú eru efst á baugi í þjónustu við þá sem búa við fötlun. Þá er einnig vert að horfa til framtíðar og skoða hvaða þættir það eru sem gætu leitt til enn betri og árangursríkari þjónustu.

Á hverjum tíma er nauðsynlegt að opin umræða sé milli þeirra sem nota þjónustuna, veita hana og greiða fyrir hana. Það er líklegt til árangurs.

Að breyta hugsunargangi getur verið erfitt og stundum erum við jafnvel ekki tilbúin að breyta nema við séum tilneydd. Aðferðir okkar hafa kannski fært okkur öryggi og festu sem okkur hefur liðið ágætlega með. Við vitum að ef þróun á að eiga sér stað, þarf hugsunin að breytast. Ég er þeirrar skoðunar að hugsunin, sé það hreyfiafl sem við þurfum fyrst og fremst að virkja eigi að vera mögulegt að ná fram breytingum og ganga til móts við framtíðina.

Við þurfum að vera opin fyrir því hvaða þættir það eru sem stuðla að og tryggja framsækna þjónustu. Öll höfum við áhuga á að þroska okkur sjálf með því að útvíkka reynslu okkar. Forvitnin er hér einn grundvallarþáttur. Við verðum að styrkja þennan þátt hjá okkur sjálfum og vekja hann upp í fari annarra. Forvitnin kveikir upp hugmyndir sem leiða til skipulegrar hugsunar og möguleika á að feta nýjar og framsæknar brautir.
Öll erum við því fyrirmyndir og getum sem slík haft mikil áhrif á umhverfi okkar.

Það er mér sérstakt gleðiefni að verða þess áskynja að mörg þeirra verkefna sem kynnt verða á þessum haustfundi bera það með sér að fólk er að leita á nýjar slóðir sem gefa möguleika á því að skapa nýja og breytta framkvæmd í þjónustu við fólk sem býr við fötlun.

Það þarf víða að taka á en þó held ég að það sem einkennir þessi verkefni sé hugsunin um að gera fólki sem býr við fötlun enn betur kleift að vera þátttakendur í lífi og starfi samfélagsins. Þjónustan sem fötluðum er boðiðn verður, eins og frekast er kostur, að taka mið af þörfum þeirra, viðhorfum og væntingum. Þetta gildir hvort sem um er að ræða þjónustu í búsetu, atvinnu eða samfélagsþátttöku að öðru leyti. En það er ekki nóg að þjónustan standi fötluðum til boða. Hún þarf að vera með þeim hætti að hún fullnægi ákveðnum viðmiðum sem við skilgreinum og köllum lífsgæði.

Lífsgæðin geta verið margvísleg. Þau geta tengst ytri aðstæðum, til dæmis byggingum og aðbúnaði. Einnig er mikilvægt að tryggja að þjónustukerfin og þeir einstaklingar sem vinna innan þeirra búi yfir þekkingu, reynslu og sveigjanleika og séu tilbúnir að takast á við mismunandi þarfir þeirra sem þurfa á þjónustu að halda.

Það er því ljóst að viðhorfavinnan sem snýr að þjónustuaðilum, almenningi og öðrum er lykilatriði þess að sú þjónusta sem veitt er verði betri og skili þeim árangri sem til er ætlast.

Ég hef ákveðið að áður en Evrópuári fatlaðra lýkur, efni félagsmálaráðuneytið til sérstakrar ráðstefnu þar sem fyrstu skrefin verði tekin við mótun framtíðarstefnu í málaflokknum. Þar komi saman helstu fagaðilar, aðstandendur fatlaðra, þeir sjálfir og fólk sem vinnur með fatlaða og beri saman bækur sínar, setji fram hugmyndir um breytingar og bætta þjónustu.

Í kjölfarið eigi sér stað viðamikil vinna að breytingu á lögum um málefni fatlaðra þar sem kúrsinn verði settur til framtíðar. Ég tel að við eigum að setja okkur það markmið að Ísland verði til fyrirmyndar meðal þjóða heims á þessu sviði og veit að þið eruð mér sammála um það.

Ágætu fundargestir.

Ég lýsi mig reiðubúinn að feta með ykkur nýjar brautir á leið til betri og innihaldsríkari þjónustu við fólk með fötlun og vænti þess að afrakstur þessa haustfundar færi okkur áleiðis í þeirri viðleitni.



Fleiri myndir: