Þing Íþróttasambands fatlaðra

Ágætu þingfulltrúar.

Það er mér sönn ánægja að fá tækifæri til að ávarpa þetta þing Íþróttasambands fatlaðra. Ég hef sem félagsmálaráðherra haft einstakt tækifæri til að kynnast starfi sambandsins.  Það er ekki annað hægt en dást að atorku, eljusemi og viljastyrk forystumanna og annarra liðsmanna sambandsins.

Það má segja að aðdáun mín á starfinu hafi farið stigvaxandi og náð hámarki í sumar á Ólympíuleikum fatlaðra  þegar ég og eiginkona mín urðum þeirrar ánægju aðnjótandi að kynnast afrakstri þess frábæra starfs sem unnið hefur verið á vettvangi sambandsins. Umgjörð leikanna  var stórbrotin, endurspeglun sögu  þar sem evrópsk menning átti sitt upphaf, og setti mark á skoðanir og viðhorf heimsbyggðarinnar allt fram til okkar tíma.   Sagan mætti  okkur hvert sem litið var í þessu merkilega landi, litrík og fjölbreytt.

Það er þó alltaf hugsunin og hugarfarið sem skapa aðstæður sem geta orðið svo aflmiklar að mörk hins óyfirstíganlega verða ekki til, heldur verða þau verðug viðfangsefni á lífsleið hverrar manneskju.  Ólympíuleikarnir urðu birtingarform þessara krafta þar sem Grikkir til forna skemmtu sér og reyndu með sér í keppnum til heiðurs Seifi æðsta guði sínum. Við þessar aðstæður og með þetta hugarfar sköpuðu keppendur og aðstandendur keppninnar tilfinningu sem var einstök og mun lengi lifa í minningunni.

Það var sterk upplifun að hitta glæsilega keppendur Íslands og fulltrúa Íþróttasambands fatlaðra og það var strax augljóst að þarna fór sérstakur hópur. Viðmót keppenda gagnvart hvert öðru og milli fulltrúa Íþróttasambandsins bar vott um hugarfar þar sem jákvæðnin, framsæknin, metnaðurinn og trúin voru í forgrunni. Hindranir voru ekki til og  háleit markmið urðu raunveruleg. Á sama tíma fann ég fyrir auðmýkt og virðingu keppenda fyrir þeim verkefnum sem framundan voru.

Opnunarathöfnin var mikið sjónarspil og sögðu kunnugir að hún hafi ekki staðið athöfnum annarra Ólympíuleika neitt að baki. Það var góð tilfinning að sjá íslenska liðið ganga inn á Ólympíuleikvanginn með íslenska fánann. Því gleymir enginn sem upplifað hefur.

Á þeim dögum sem á eftir komu unnu fulltrúar íslenskrar þjóðar  hvern sigurinn á fætur öðrum.  Jóhann Rúnar í borðtennis, Kristín Rós í sundi og Jón Oddur í hlaupi. Sigrar þessara einstaklinga voru ekki bara á keppnisvelli heldur voru þeir einnig sigrar hugarfarsins á áhrifum fötlunar. Þau sýndu það og sönnuðu á þessum leikum að íþróttir eru afar áhrifarík leið til að styrkja sjálfsmyndina og laða fram það besta í hverjum einstaklingi.

Það var einnig einstakt að skynja þann stuðning og hvatningu sem formaður Íþróttasambands fatlaðra, Sveinn Áki, og Ólafur framkvæmdastjóri ásamt öðru aðstoðarfólki veittu keppendum meðan á þessari keppni stóð.

Á þessum leikum varð mér það ljóst að það starf sem unnið er á vettvangi Íþróttasambands fatlaðra er mjög dýrmætt, ekki bara fyrir afreksfólkið sem fór á Olympíuleikanna heldur einnig og ekki síður alla hina sem búa við fötlun af einhverju tagi og upplifa að hægt er ná miklum árangri þrátt fyrir hana. Starfið er líka mikilvægt fyrir okkur sem þjóð þar sem við sjáum að allir hafa möguleika á því að láta að sér kveða og ná árangri séu réttar forsendur til staðar. Við vitum hvað sjálfsmyndin er mikilvæg, en það er jafnframt ljóst að á henni berum við sjálf ábyrgð þegar upp er staðið.  Sjálfsmyndin er veganesti okkar í lífinu og mótar þá afstöðu sem við höfum til okkar sjálfra og annarra. Hér skipta því hugarfarið, viðhorfin og skilningur afar miklu máli.

Starf Íþróttasambands  fatlaðra er til þess fallið að hafa jákvæð og uppbyggjandi áhrif á sjálfsmynd þeirra sem taka þátt í starfi þess og gera þeim kleift að vinna stóra sigra í lífi og starfi samfélagsins. 

Starf Íþróttasambands fatlaðra hefur víða vakið athygli og er það vel. Mörg fyrirtæki og stofnanir hafa áttað sig á því að með því að leggja sambandinu lið eru þau að skapa margþættan ávinning fyrir land og þjóð. Þetta samstarf við mörg framsæknustu fyrirtæki landsins hefur haft  jákvæð áhrif á viðhorf og viðmót almennings til fötlunar og færir okkur skrefi nær því að skapa á Íslandi samfélag allra.  Með réttu hugarfari þar sem allir eiga erindi getum við náð frábærum árangri  á vegferð okkar til lífsgæða sem við öll getum verið stolt af.  

Þið hafið því ríkar ástæður til að gleðjast.  Að uppskera jafn ríkulega og þið hafið gert á að vera hvatning til frekari dáða.  Ég óska Íþróttasambandi fatlaðra alls hins besta í framtíðinni og vænti þess að þing ykkar verði árangursríkt og skemmtilegt.

Ég þakka fyrir.