NOTE: This article is more than 5 years old.
26 maí 2010
/

Kynningarfundur um stuðning við nýsköpun á Íslandi

 

Góðir gestir

Nú þarf bæði efnahagslíf heimsins og einstakra landa að rísa á ný eftir dýpstu lægð sem gengið hefur yfir frá því í heimskreppunni miklu fyrir nærri því öld.

Ég hef áður sagt að út úr efnahagslægð er aðeins ein varanleg leið: Það er aukin verðmætasköpun í samfélaginu. Þá leið verðum við Íslendingar að feta.

Einn af forsvarsmönnum Samtaka atvinnulífsins líkti verkefninu við boðhlaup þar sem stjórnvöld verða að taka fyrsta sprettinn með neyðaraðgerðum og endurreisn fjármálakerfisins, samkomulagi við alþjóðastofnanir og samstarfsþjóðir um efnahagsáætlun og aðgang að gjaldeyrisforða, tiltekt í ríkisfjármálum og endurbótum í stjórnsýslu.

Svo verði atvinnulífið að taka við keflinu og sjá um verðmætasköpunina.

Í þeim hluta er það fyrst og fremst hlutverk stjórnvalda að passa upp á starfsumhverfið og stoðkerfi atvinnulífsins.

Við núverandi aðstæður er nauðsynlegt að frumkvöðlar og fólk með viðskiptahugmyndir fái nægan stuðning við að hrinda hugmyndum sínum í framkvæmd. Sigurður Björnsson Rannís mun hér á eftir fara betur yfir það.

Það er ekki að ástæðulausu sem mjög er horft til smárra og meðalstórra fyrirtækja þegar nýsköpun og aukin verðmætasköpun er annars vegar.

Í þeim flokki eru bæði sprotarnir og fyrirtækin með mestu vaxtarmöguleikana.

Þessi fundur hér er haldinn í tilefni af því að nú er vika lítilla og meðalstórra fyrirtækja haldin hátíðleg í Evrópu eins og við heyrðum um áðan.

Raunar vill svo til að samkvæmt stærðarmörkum sem stuðst er við í Evrópu þá fellur nánast allt íslenskt atvinnulíf undir þessa skilgreiningu.

En við lítum bara á það styrkleika og sóknarfæri.

Enda stöndum við að mörgu leyti vel þótt það fari ekki hátt í dægurmálaumræðunni.

Fyrir stuttu kom út skýrsla INSEAD viðskiptaháskólans í Barcelona um nýsköpunarhæfni þjóðríkja í alþjóðasamfélaginu.

Skýrslan byggir á samantekt gagna frá 2009- 2010 og á að sýna hversu vel ríki eru í stakk búin að vinna að nýsköpun.

Ísland kemur út á toppnum að þessu sinni.

Þessi jákvæða niðurstaða er ekki síst að þakka því sterka stuðningsumhverfi sem byggt hefur verið upp hérlendis og sífellt er í mótun og endurskoðun.

Nú síðast hefur verið tekið til við að móta betra skattaumhverfi fyrir sprotafyrirtæki hvað varðar m.a. fjárfestingu og rannsóknir og þróun.

Samkvæmt INSEAD erum við með sterka innviði, mikla tækniþekkingu, starfsmenn eru menntaðir, mikil fjárfesting í menntun o.s.frv.

Skýrsla INSEAD sýnir að við stöndum okkur vel þegar kemur að velflestum atriðum en þegar betur er að gáð kemur einnig í ljós að það eru nokkur atriði sem við getum gert töluvert betur.

Í skýrslunni sést til dæmis að of lítil áhersla er lögð á að hagnýta þá nýsköpun sem hér fer fram og koma henni á markað.

Við mættum bæta okkur í að aðlaga vöru og þjónustu að mörkuðum erlendis og flytja út í meira mæli.

Ef það er eitthvað sem er andstætt sjálfu nýsköpunarhugtakinu þá er það að telja að við höfum náð einhvers konar endastöð í fyrirkomulagi stuðnings við nýsköpun.

Sjálf legg ég áherslu á að við lítum á fyrirhugaðar breytingar á stjórnarráðinu, ekki síst sameiningu ráðuneyta í eitt öflugt atvinnumála- og nýsköpunarráðuneytis sem tækifæri og sóknarfæri.

Nýsköpun er hvorki málefni tiltekinna atvinnugreina umfram aðrar né einhverra ákveðinna fyrirtækja.

Nýsköpun, rannsóknir og þróun á að vera hluti af starfi allra fyrirtækja sem leitast við að auka verðmætasköpun.

Nýsköpun á líka að vera hluti af stjórnsýslunni og starfi opinberra stofnana.

Ég fagna því mjög þessu framtaki Nýsköpunarmiðstöðvar, Rannís, Útflutningsráðs og Samtaka iðnaðarins.

Hér koma saman helstu aðilar sem styðja við nýsköpun og gefa fólki tækifæri til að læra af reynslusögum hvers annars og bera saman bækur sínar.

Við svona tilefni fæðast oft hugmyndir og ábendingar sem geta orðið okkur til gagns í vinnunni framundan, tengingar og sambönd myndast..

Ég hlakka því til að heyra hvað út úr þessum fundi kemur.

Gangi ykkur allt í haginn.

Punktarnir úr ræðu ráðherra eru með fyrirvarar þar sem farið var út fyrir efnið.